Aquí temos unha páxina moi similar a esta, máis con algo que levo tempo buscando: a posibilidade dunha xestión en galego.
<div id="anobii_blogbadge_42efcbbca39f4a56" class="anobii_blogbadge"><script type="text/javascript" language="Javascript" src="http://static.anobii.com/anobi/live/js/blogbadge_generate.js?100001"></script></div>
Denunciar contenidos
Autor: Buero Vallejo
Puntuación: Madrugada
Datas de lectura: 3-11-07
Xénero: Dramático moralista
Obserbacións: de verdade Mónica ten 20 anos? Vaime encantar interpretala na obra do grupo de teatro!
Denunciar contenidos
Título: Xuntos e máis nada
Autor: Anna Gavalda
Puntuación: 8+
Datas de lectura: 27-10-07 a 2-11-07
Xénero: Social (amizade, amor)
Obserbacións: O libro que inaugurou o meu "pasaporte" fai tempo... Recollo as observacións. Vaia! Gustoume moito, a pesar de estar en galego ( e e que dende pequena lle collín manía á literarusa galega). Chorei unhas tres veces, e encancoume o persoaxe de Camille!
Denunciar contenidos
Non son diferente a vos. Non vou contar algo que vos sorprenda, nin que vos resulte extraño. Se iso é o que queredes ler, coñezo un montón de títulos de literatura fantástica que vos poden interesar. Pero este fragmento non pertence a eles.
Como vos, adoro ler. Pásome o día metida entre letras. Adoro as páxinas dos libros, mais tamén as páxinas web cumplen as miñas expectativas. Busco algo que me cautive, que me emocione. Devoro libros na súa procura. Aínda que, últimamente comecei a reflexionar sobre se esa é a expresión correcta. Amiúdo semella máis ben, que son os libros os que me devoran a min. Probablemente, durmir sexa a única actividade na que empreguei máis tempo que nesta busca. Certo é que non é unha busca inútil. Amiúdo atopo aquelo que procuraba. Mais só dura unhas horas...
Co tempo, só se convirte en recordos, e, ás veces, nin iso. Nunca ocorreu, acaso, que non somos quen de recordar con exactitude o argumento dun libro, que se viu fusionado con outras historias? Non resulta frustrante ter empregado días nel, para que, co paso dos anos, non estemos seguros de se un feito ocorría antes ou despois doutro?
Un pensa, entón, non só ó tempo que lle dedicou a eses coñecementos, senon ó tempo que no futuro lle dedicará. Porque, ademáis de ter consumido xa gran parte da súa vida, converteuse nunha droga sen a que non se pode vivir. Tan precisa como a comida ou o descanso, a literatura seguirá consumindome pouco a pouco. Por iso, tomei unha decisión, encarnada nunha libreta que recolle as miñas lecturas. Maila non poder recoller todo o obtido, o chamado "Pasaporte de lectura", recolle os aspectos máis interesantes das miñas lecturas. Recolle aspectos banais, como o título, o autor ou a época na que lin o libro, pero tamén frases que me impresionaron, sensacións que tiben ó lelo ou a impresión que despertan os persoaxes.
Non é o coñecemento absoluto, pero recoller o traballo de tantas horas proporciona unha mínima satisfacción.
Denunciar contenidos
O noso é un amor imposible
por moito que eu o intente
por moito que eu o queira
por moito que eu te busque
por moito que eu che añore
O noso é un amor imposible.
Só existiches na miña mente
Tan só na miña imaxinación
Así que o noso é un amor imposible
maila que a min me doia admitilo.
Así que non insistirei
Despídome
como fai tempo que debín facer
Adeus... papá.
Denunciar contenidos
2º de bacharelato... o meu curso actual, que semella ser un estraño curso. Pode que, simplemente se deba a que o I.E.S. Praia Barraña é o instituto no que máis anos gastei da miña vida. Fai seis anos que non me atopo ca perspectiva de cambiar de colexio. Separarme outra vez de todo. Fai tanto tempo...
Non obstante, non estou asustada polo que poida pasar, nin nada parecido. Os cambios nunca me asustaron. Mais ben, emocónanme. Qué me depara a vida? Que novas cousas e experiencias me agardan? Sempre me gustaron estas cuestións. A perspectiva de algo totalmente diferente.
Tan só unha pregunta sen esa connotación positiva pasa pola miña mente... Esquecerei a vida que deixo atrás?...
Non quero. Négome rotúndamente. Vou a loitar para non deixar atrás estes anos que compartín co meu instituto mais... sabendo que apenas recordo a miña primaria... Sei con bastante seguridade que atrás quedarán todos os nomes dos meus compañeiros de clase, e asúmoo. Tan só quero conservar uns cuantos, aqueles cos que compartín, non só a maior parte do tempo, senon tamén a maior parte da miña vida.
Quero recordar nomes esquecidos xa. Podo resumir os meus primeiros 10 anos en sete nomes; as miñas primeiras experiencias, o que supuxo para min o encontro ca vida... Sete nomes que a distancia e o tempo foi deixando atrás... Recórdovos agora, como aqueles que me marcaron, cando máis débil estaba. Probablemente, os que máis teñen que dicir sobre como crecín.
Quero recordar o que significaron cinco nomes que agora xa non están... que, maila que a distancia non nos separou, maila que teño a posibilidade de velos cada día, as nosas vidas mo impiden. Cinco nomes cos que podo recoller cinco anos da miña vida. Cinco nomes que influíron no meu pasado, e cuxos recordos aínda seguen influíndo o meu presente, maila que directamente xa non teñen influencia. Cinco nomes que amiúdo desexaría rescatar do pasado, pero que sei que non podo. Porque xa non son os nomes que eu coñecía. Porque agora eu non son a que eles marcaron. Porque agora, só queda recordalos.
E, por úlitmo, aínda que igual de importantes que os anteriores, maila que o presente me faga sentilos máis, teño que nomear outros nomes. Desexaría poder dicir cantos son, mais éme imposible. Algúns sei perfectamante que seguirán nesta lista aínda que os anos pasen. Outros pode que os esqueza, aínda que agora me parezan significativos. Algúns xa estiben a punto de esquecelos, máis a sorte, ou incluso o desexo de recuperalos que debería ter evitado, os trouxeron de novo ó meu presente. Nomes que levan comigo entre 3 anos e uns meses, e que queda por saber se o tempo os convertirá en vagos recordos, ou se o ano que ven voltarei mencionalos nunha recopilación como esta. Nomes... tan só eso... pero que me levan cada día hacia a Isa que serei mañán.
Denunciar contenidos
Despois de moito traballo, por fin esta lista a primeira edición do "Ranking do acoso". Nesta edición, comprobaremos mediante un sinxelo sistema de puntos quenes foron os máis acosados e os máis acosadores deste ano 2008:
Ranking de Acosados:
1- Noemi: con puntos infinitos
2- Isa: con 16 puntos
3- Persona que non deu a súa autorización para aparecer nesta lista nº 5: con 6 puntos
4- María: con 2 puntos
4- Persona que non deu a súa autorización para aparecer nesta lista nº 1 (Borja): con 2 puntos
6- Persona que non deu a súa autorización para aparecer nesta lista nº 12 (Ramón): con 1 punto
6- Persona que non deu a súa autorización para aparecer nesta lista nº... (tío mono): con 1 punto
Ranking de Acosadores:
1- Sing Star: con 6 puntos
2- Furgoneta de Fungueiriño: con 5 puntos
2- Noemi: con 5 puntos
2- Ana Isabel: con 5 puntos
4- Isa: con 4 puntos
4- Coche azul: con 4 puntos
6- Persona que non deu a súa autorización para aparecer nesta lista nº... (Tío mono): con 3 puntos
7- María: con 2 puntos
7- Cans: con 2 puntos
7- Agua: con 2 puntos
7- Persona que non deu a súa autorización para aparecer nesta lista nº5: con 2 puntos
10- Furgonetas blancas: con 1 punto
10- Persona que non deu a súa autorización para aparecer nesta lista nº 12: con 1 punto
10- Nai de Isa: con 1 punto
Outros acosadores: camisetas do barça, colonias, escritores, etc.
Denunciar contenidos
Despois da gran acollida que tibo o deporte "Pegar a Isa", non me queda outra que realizar a lista de espera, para poder organizarnos.
Esta é unha lista de xente que xa o practicou ou desexa facelo:
1- María Outeiral
2- Cristian (Eloy)
3- Noemi
4- Anxo
5- Ramón
6- Cristian (Harbie)
7- Angel
8- Amaro
9- Ana Isabel
10- Fani
11- Melani
12- Toño
13- Gus
14- Marga
15- Alba
16- Sara (rugby)
17- Esteban (teatro)
18- Alex
19- Hugo
20- Tío das algas (Agustín)
21- Chefi
22- Chico desconocido nº1
23- Chica desconocida nº2
24- Chico desconocido nº3
Denunciar contenidos